2009/Nov/26

เรื่องราวต่อไปนี้เป็นส่วนหนึ่งของ รร.ลบ.

---------------------------------------------

Fanart

Pharm, Luck 

 

สืบเนื่องมาจากเอนทรี่ของหมอเมฆ (พ่อฟาร์ม)

 series ไม้กลอง(เสียบหัว)สื่อรัก?

ก็เลยบังเกิด แฟนอาร์ตเล็กๆน้อยๆ

 

 

มองเลยไปไหนวะลัค...หัวเราะ

สาวอยู่ตรงหน้าแท้ๆ นะเฟร้ย

 

อา..ไปดีกว่า อัพสั้นๆ

2009/Nov/23

ไม่ได้วาดแฟนอาร์ตอะไรมานานเหมือนกัน

คราวนี้เป็นสองแฝดน้องรินเลน(สุดที่รัก)

วาดแบบเวอร์ชั่น

servant of devil

ชุดแบบที่เคยคอส หะ ห๊า

 

ง่ายดี+อยากรู้ว่าวาดออกมาจะเป็นไง

 

แปะ

 

ดูรินพี่ซ้าว พี่สาว เนอะ 555

ยิ่งนานวันยิ่งชอบสองตัวนี้มากขึ้นๆ

ทั้งๆที่เคยคิดว่าจะไม่...หลง vocaloid

 

พลาดซะละ 555

2009/Nov/22

 

หนึ่งวัน

fic.

 

สายตาคมจับจ้องอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ปลายนิ้วเรียวพิมพ์ข้อความอย่างเคยชิน โต้ตอบสนทนากับผู้ที่อยู่ที่ฟากฝั่งแสนไกล  รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่ใบหน้าเป็นระยะ  ก็แน่ล่ะในเมื่อเธอกำลังมีความสุขออกขนาดนี้ เป็นวันหยุดที่แสนหายากในช่วงที่เป็นนักศึกษาแพทย์ปีสุดท้าย ที่เรียกได้ว่าแทบไม่รู้จักวันหยุดเลยก็ตาม

 

อย่างไรเสียวันนี้ก็มีเรื่องชวนให้สบายใจอยู่หลายเรื่องทีเดียว ข้อแรกมันเป็นวันหยุด ข้อสองได้มีเวลาพักผ่อนอยู่กับครอบครัวบ้าง ละ ข้อสามได้ออกไปพบปะเพื่อนฝูงที่ไม่ได้เจอกันมานานรวมถึงการได้เข้าไปในโรงภาพยนตร์ที่ห่างหายไป แทบจะลืมเลือนไปเสียแล้วว่าครั้งล่าสุดดูเรื่องอะไร...

 

แต่ก็ไม่วายเรื่องรบกวนใจเล็กน้อยที่ยังคงวนเวียนอยู่ ก็คือ ช่วงเวลา สี่โมงเย็นถึงแปดโมงเช้าเป็นเวลาที่หญิงสาวจำเป็นต้องอยู่เวร แต่ก็อีกนั่นล่ะเวรภาควิชาจิตเวชอยู่มาตั้งสี่ครั้ง ก็ไม่เคยถูกตามเลยสักครั้ง ไหนๆวันนี้ก็วันหยุดรออยู่ที่บ้านคงจะดีกว่า...แหมก็บ้านอยู่ใกล้โรงพยาบาลคงไม่เป็นไรหรอก

ไม่สิ ... หญิงสาวกำลังคิดว่า ก็คงเป็นอย่างเคยนั่นล่ะ

 

2012 เรื่องราวที่ไปดูวันนี้ ทำให้เธอรู้สึกอ่อนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ ราวกับไปวิ่งหนีร่วมสู้เอาชีวิตรอดกับผู้คนที่ปรากฏในภาพยนตร์ก็ไม่ปาน ภาพการแตกสลายของผิวโลกภัยพิบัติขนาดใหญ่ทำเอาจิตใจสะดุ้งสะเทือนไปตาม

น้ำใสเอ่อรื้นขึ้น  แต่ก็หยุดอยู่เพียงเท่านั้น เอาเข้าจริงๆมันก็เป็นแค่เพียงภาพยนตร์

 

ตอนนี้เวลาสามทุ่มครึ่ง...หญิงสาวในชุดกระโปรงยาวยังคงนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ หาเรื่องราวต่างๆที่หน้าสนใจ ทั้งเรื่องราวบันเทิงและเรื่องของวิชาการ

 

หน้าต่างของเอ็มเอสเอ็นขึ้นชื่อของบุคคลหลากหลายสนิทบ้างไม่สนิทบ้าง

พิมพ์ตอบบ้างไม่พิมพ์ตอบบ้าง ตามอารมณ์

 

ทันใดนั้นเอง เสียงที่ไม่คาดฝันก็ดังขึ้นมา...

 

"เสียงโทรศัพท์มือถือ..."

 

หญิงสาวนั่งตัวแข็ง ปลายนิ้วมือทั้งสองข้างหยุดชะงัก  ก่อนที่จะรวบรวมสติ  ลุกขึ้นไปดูที่โทรศัพท์มือถือ

 

...ไม่เอาน่า...

 

...อย่ามาล้อเล่นแบบนี้...

 

กระนั้นก็ยังใช้ defense mechanism คือ denial ....

 

หน้าจอปรากฏเบอร์ของคนที่เธอไม่อยากให้เขาโทรมาเลยอย่างน้อยก็ในคืนนี้

ปลายนิ้วเรียวก็กดรับอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

"จิ๋ว ..." น้ำเสียงเรียบของเธอกล่าวเอ่ยทักขึ้นก่อน

 

"จริงรึเปล่า"

 

ปลายสายเพียงแต่เอ่ยกลับมาสั้นๆ

 

"อื้ม"

 

ก่อนที่จะเอ่ยกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเรียบไม่ต่างกัน

 

"แล้วแกอยู่ไหน"

 

"อยู่บ้าน"

 

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยกลับมา

 

"....เหมือนกัน...."

 

เอาแล้วสิ ... ซวยแล้วไง

 

 

นิ้วเรียวกดวางสายโทรศัพท์ ก่อนที่จะกลับมาจัดการกับคอมพิวเตอร์ที่ค้างไว้

พิมพ์ข้อความด้วยความรวดเร็ว

 

Mutsuki:

...มีเคสด่วน ไปก่อนนะ....

 

แต่ก็ไม่วายที่จะ พิมพ์บางสิ่งต่อท้าย

 

Mutsuki:

[[อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก.....]]

 

หายใจเข้าให้เต็มปอดก่อนที่จะ[วิ่ง] ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็ว หยิบฉวยข้าวของที่จำเป็นพุ่งตัวออกจากบ้านไปทั้งอย่างนั้น

 

เรียกโบกรถแท็กซี่ที่ขับผ่านมาก่อนจะโยนตัวเข้าไปในรถ

 

"ลุงคะช่วยเร็วนิดนึงนะคะ ต้องไปดูคนไข้ด่วน!!!.."

 

พอคิดย้อนกลับมาก็ช่างน่าสงสารคุณลุงคนขับรถเสียเหลือเกินที่ต้องมารับว่าที่คุณหมอสุดแสบแบบนี้ ดูเหมือนว่าแกจะบึ่งเต็มที่เช่นกัน  โชว์สปิริตของโชเฟอร์ที่ดี

 

เมื่อถึงจุดหมายหญิงสาวแทบจะทะลึ่งพรวดออกจากตัวรถก่อนที่จะก้าวยาวๆไปตามทางเดิน ช่วยไม่ได้นี่นา ก็ใจมันไปถึงที่ห้องฉุกเฉินก่อนตั้งนานแล้ว

.....

การดูแลผู้ป่วยยาวนานกว่าที่คาดไว้มากนัก กว่าจะจัดการเรื่องราวจบเรียบร้อยเวลาก็เดินผ่านไปจนกระทั่งตีหนึ่งของวันใหม่  แต่ก็น่าแปลกที่เธอเองกลับไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด อาจจะเพราะเคยชินกับการอดนอนก็เป็นได้

 

อากาศหน้าหนาวชวนให้ยะเยือก โดยเฉพาะเวลาตีหนึ่งเช่นนี้ไม่อยากจะคิดเลยว่าน้ำจะเย็นสักเท่าใด   อาบน้ำเสร็จด้วยร่างกายที่หนาวยะเยือกไปตามภูมิอากาศ

...ไม่หลับง่ายๆแน่ทีนี้...

 

sleep hygiene สุขอนามัยการนอน เรื่องราวที่พร่ำให้คำปรึกษากับคนไข้ กลับนำมาใช้เองไม่ได้ซะนี่

..เอาล่ะนอนไม่หลับจะไปดูโทรทัศน์ อย่างน้อยที่หอก็มีเคเบิ้ลให้ดูล่ะน่า..

เธอคิดในใจ

 

แต่ว่าเพียงไม่นานหลังจากที่อบน้ำเสร็จ เหมือนกับร่างกายประท้วงว่าวันนี้เหนื่อยมามากแล้ว การ shut down ระบบเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ก่อนที่หญิงสาวจะเผลอหลับไป ..อย่างเงียบๆ

 

fin

-----------------------------------------------------

อ่านเอามันละกัน อย่าอ่านเอาภาษา(หัวเราะ)

ไม่ใช่เรื่องจริง(ทั้งหมด)หรอกนะคะ ผ่านการใส่สีใส่ไข่ไปบ้าง

เพื่อให้สนุกขึ้น ... รึเปล่า

โอยง่วงจัง  เดี๋ยวไปนอนมั่งดีกว่า 55