เรื่องราวต่อไปนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการห้องเรียนจำลอง รรลบ.

-----------------------------------------------------------------------

[CS] SS - นัดพบ

 

character - หมอโชค,ตาล(OC)

 

 

แสงอาทิตย์ยามเที่ยง สาดแสงผ่านกระจกใส ทำให้พื้นที่กว้างในโรมแรมหรู ดูสว่างตาหลังจากที่สายฝนโหมกระหน่ำติดๆกันมาเป็นเวลาหลายวัน

ชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดโปโลแขนสั้น นั่งจิบกาแฟแก้วเล็กสายตาเหม่อมองออกไปดูบรรยากาศภายนอกอย่างผ่อนคลาย  กรุงเทพจากมุมสูงก็ดูแปลกตาไปอีกแบบ  ฉับพลันสายตาคมก็จับการเคลื่อนไหวบางอย่าง ร่างสูงผละจากทิวทัศน์ภายนอกหันมายังผู้มาใหม่

"มาช้า"

"ก็..    "  หญิงสาวขึ้นเสียงสูง ซึ่งก็มักเป็นในยามที่ต้องการจะเถียงเช่นนี้ล่ะ

"ก็ชินแล้วเหมือนกัน"  ชายหนุ่มชิงพูดขึ้นมาก่อน

"ปากร้ายนะเนี่ย นี่เหรอคำแรกที่ทักกัน"

กระเป๋าใบเล็กถูกกึ่งวางกึ่งโยนลงบนโต๊ะ ร่างเล็กโยนตัวลงบนเก้าอี้ มือเรียวรวบผมสีดำขลับขึ้น

" ร้อนเนอะ โชคไม่ร้อนบ้างเหรอ"

"ไม่นี่ เราเป็นคนใจเย็น"

"ตลอด......   นี่ปกติกัดกินชาวบ้านเขาแบบนี้ไหมเนี่ย"

"ก็เว้นไว้ให้สำหรับคนพิเศษเท่านั้นล่ะ"

"ซึ่งคนซวยคนนั้นก็คือเรา  ว่างั้นสินะ"

ชายหนุ่มไม่ต่อคำเพียงแต่กลั้นยิ้มแล้วก้มลงจิบกาแฟในถ้วยใบเล็ก

  ...ก็มัน...สนุก....

"อยากกินอะไร "

"เลี้ยงใช่ป่ะ" ตากลมโตหรี่ลงจ้องมายังชายหนุ่ม ซึ่งเพียงพยักหนักน้อยๆ

 "ดี  งั้นจะเอาให้จนเลย"

 

 

เพียงไม่นานอาหารก็ถูกนำมาจัดวางไว้บนโต๊ะ พร้อมเครื่องดื่มสีสวย

"แล้ววันนี้ แฟนมาส่งเหรอ" คุณหมอเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาขึ้นอีกครั้ง

"เปล่า ถ้าพี่เขามาส่งเราไม่มาสายหรอก"

ก็คงจริงอย่างที่ว่า เพราะเท่าที่ชายหนุ่มรู้จักเขาคนนั้นเป็นคนตรงต่อเวลา ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทนเพื่อนคนนี้ได้อย่างไร

"ดีนะ  คนแต่งงานแล้วเนี่ย"

เสียงพึมพำเบาๆ

"อื้อ ก็แต่งบ้างสิ  เดี๋ยวเราไปเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้เอง"

สายตาคมมองมายังคนตรงหน้าอย่างอ่อนใจ

"คุณตาลครับ เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวเหรอครับ .. เดี๋ยวนี้หัดเล่นมุกรึไง"

"ไม่ได้หรอก ไม่งั้นก็ไม่ทันคุณหมอสิทธิโชคสิคะ..

 ว่าแต่โชคเหอะ หาเจ้าสาวให้ได้เร็วๆสิ"

 

หมอหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่งราวกับจะเรียบเรียงความคิด ก่อนจะตอบออกมาว่า

 

"คิดว่าหาได้แล้ว"

คำพูดเมื่อครู่ช่างดึงดูดความสนใจของสาวเจ้า น่าสนุกกว่าสลัดสีสวยตรงหน้าเป็นกอง   หญิงสาววางส้อมลงบนจานเบาๆ ใบหน้าสวยหันมองมาทางชายหนุ่มอย่างไม่เชื่อสายตา

"จริงอ่ะ ..  ครูกฤตน่ะเหรอ"

ชายหนุ่มตรงหน้ายังคงนั่งนิ่งไม่ตอบรับแล้วก็ไม่ปฏิเสธ

"ขอเขาแต่งงานแล้วเหรอ"

"เปล่า"

"อ้าว " น้ำเสียงดูผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

"เขายังไม่ได้ตอบอะไรเราเลย"

"บอกเขาไปแล้วงั้นสิ"

"ก็พึ่งเมื่อวันก่อน"

 

หญิงสาวเผลอเอาส้อม มาแตะที่ริมฝีปาก  ท่าทีกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก

 เดี๋ยวๆๆ  ให้เราทายนะ ถ้าถูกก็ไม่ต้องตอบ"

"อืม"

หมอหนุ่มตอบรับสั้นๆ เพื่อนคนนี้ชอบหาวิธีเล่นสนุกเช่นนี้เสมอ

 

"แกสารภาพกับเขาไปแล้ว"

..

"แล้ว...ก็  ขอเดาว่าพูดไปโต้งๆ แบบไม่คิดด้วย"

..

"เราพูดถูกไหม"

..

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากคุณหมอแม้แต่คำเดียว

 

"นั่นไง แกนี่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ

  ครั้งนั้นก็โพล่งขึ้นมา  ทำเอาเราตกใจแทบแย่"

ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้น ครั้งนั้นที่ว่ามันครั้งไหนกันล่ะ

"จำไม่ได้แล้วสิ"  หญิงสาวพูดกลั้วหัวเราะ

"ทีแบบนี้ล่ะจำไม่ได้  เป็นเกียรติประวัติของชีวิตเชียวนะ ว่าครั้งหนึ่งเคยมาชอบคนน่ารักขนาดนี้"

 

นึกออกแล้ว สมัยยังเป็นนักเรียนมัธยมปลาย ก่อนที่จะมาสนิทกันเท่าตอนนี้   ตอนนั้นเขาแอบปลื้มเธอคนนี้ สาวนักกิจกรรม ร่าเริงแล้วก็น่ารัก  ใครจะนึกว่าแท้จริงข้างในเป็นแบบนี้

พูดถึงตอนนั้นมันก็น่าอายเหมือนกัน  สงสัยเขาคงเป็นคนคิดน้อยจริงๆ ไม่ได้ต่างอะไรกับตอนนี้ทั้งๆที่เวลาก็ผ่านมาตั้งหลายปี 

 

"อ่อ.."

"จำได้ละ  ไม่รู้ว่าตอนนั้นอะไรเข้าสิงให้เราหลงผิดได้ขนาดนั้น

จุดบอดของชีวิตเลยนะนั่น"

เสียงหัวเราะคิกจากคนตรงหน้าช่างกวนอารมณ์หมอหนุ่มนัก  

 

"คราวนี้ก็เอาให้อยู่หมัดเลยนะ อย่าเผลอปล่อยหลุดมือไปล่ะคุณหมอ"

"ครับ ครับ   คุณเพื่อนเจ้าบ่าว"

 

...ไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือไปอีกแน่นอน....

-------------------------------------------------------

สรุป

(เผื่อจำไม่ได้ ตาลเป็นเพื่อนหมอที่เป็นแอร์โฮสเตสแล้วก็แต่งงานแล้ว)

- หมอโชคนัดตาลออกมากินข้าวเที่ยง

- คุยเรื่อยเปื่อยเรื่องจิปาถะ

- หมอโชคเคยชอบตาลมาก่อน สมัยเป็นนักเรียน

- แต่ก็แหม เรื่องมันนานมาแล้ว

สรุปไรวะเนี่ย /หัวเราะ

จริงๆอยากเขียนตอนนี้ออกมาเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศตึงเครียดในช่วงนี้ที่เห็นระเบิดลงกันตู้มต้าม แล้วหมอก็เงียบๆไป ออกมาโลดแล่นมั่ง  คราวนี้ก็เผยประวัติอดีตอีกนิดนึง 

เขียนจบแล้วเหนื่อยๆยังไงไม่รู้ สงสัยไม่ได้เขียนนานมากแล้วมั๊ง พยายามเขียนให้รั่วๆ แต่ดูเหมือนหมอจะไม่ค่อยรั่วแฮะ ฮะ ๆ

 

 

แถม

 

"เออใช่  สุขสันต์วันเกิดนะตาล"

"หืมม์"  หญิงสาวมองมาที่ชายหนุ่มอย่างงงๆ

"สรุปว่า นี่คือพามาเลี้ยงวันเกิด ?"

"ก็ใช่สิ  ไม่งั้นจะเลี้ยงเหรอ"

"นั่นสินะ ถึงว่ามันแปลกๆ" หญิงสาวบ่นพึมพำ

"เอ่อ  โชคคะ.. คุณตาลคนสวยจะบอกความลับอะไรล่ะ" 

เธอลุกขึ้นขยับมานั่งข้างๆคุณหมอหนุ่ม พูดเบาราวกระซิบ

"เราไม่ได้เกิดวันนี้หวะ"

..

"คือ ...แกจำผิด"

edit @ 30 Oct 2009 22:48:41 by mutsuki